Буркут салуу

Буркут салуу кыргыздардын турмуш-тиричилигинде эн бир кайталангыс озгочолукторунун бири болуп эсептелинет. Аны таптаган киши буркутчу (мунушкор) деп аталат. Жапайы куштарды таптоо (уйротуу) тажрыйбасы кыргыз буркутчулорундо кылымдардан келе жатат, анын жашыруун сырлары атадан балага отуп, суук коздордон жашыруун сакталып келген.

Мурда буркутчулор коп болсо да, биздин кундордо мындай адамдар улам сейректеп баратат. Бул мунушкорлор жапайы канаттууларды багуу жана таптоо боюнча табигый касиетке ээ. Алар анчылык учун буркутторду, алгыр канаттууларды, шумкарларды таптап уйротушот. Куштарга сырткы кебетесине жана алгырлык сапаттарына жараша ысым ыйгарышат.

Буркут салуу ондогон кылымдардан бери келатат. Оспурумго алгыр куштун балапанын белекке беруу ага кайраттуу, кучтуу жигит болууну каалагандык болуп эсептелет. Буркут таптоо чон онор, кармалган куш ээсине акырындык менен уйур алат. Бул учун буркутчу бир нече тун бою озу да кирпик ирмебей, буркутко да уйку бербейт.

Куш ээсинин гана колунан тамактанышы (кесим чийки эт) абзель. Качан ал ээсине, анын атына ошондой эле итине конгондо тулкунун кебинен жасалган чыргага салып уйротуп, андан сон, гана чыныгы анчылыкка алып чыгат. Атайын тапталган буркут майда жаныбарларга: коён, тулку, кекилик, каракурга салынат.

Комментариев: 1 RSS

Оставьте комментарий!

Пикириңиз текшерилгенден кийин жайгаштырылат.

Вы можете войти под своим логином или зарегистрироваться на сайте.

(обязательно)